M i t o l o g i a    grecka 

 Na początku był Chaos. Z niego wyłoniła się Gaja: Ziemia-Matka. Potem wyłonił się Uranos Niebo i Pontos-Morze. Ze związku Gai i Uranosa  urodzili się Tytani i Cyklopi. Istnieje jeszcze mit że urodzili się też Sturęki.Uranos przerażony wyglądem swych dzieci wtrącił ich do Tartaru. Tartar- miejsce położone pod ziemią tak głęboko jak wysoko nad ziemią położone jest niebo. Ze wszystkich dzieci Gai i Uranosa na wolności pozostał tylko Kronos który za namową matki okaleczył Uranosa  i odebrał ojcu panowanie nad światem.
Zoną Kronosa była Rea  - matka Hestii  /bogini ogniska domowego/ , Demetry / bogini roli i urodzaju/, Hery /opiekunka małżeństwa i młodych matek/, Hadesa /boga świata podziemnego/ , Posejdona / władca mórz, rzek, wysp, półwyspów i wszystkich bóstw i tworów morskich i rzecznych/ Zeusa / boga  nieba i pogody/. 
ZEUS – syn Rei i Kronosa. Kronos połykał swoje dzieci zaraz po ich narodzeniu. Rea chciała uratować Zeusa i ukryła go w grocie na wyspie Krecie. Zeusa wykarmiła swym mlekiem koza Amaltea. Gdy Zeus dorósł, pokonał  Kronosa i Tytanów i  razem ze swą małżonką  a równocześnie siostrą, przejął panowanie nad światem.
Zeus zakochał się w córce króla Tyru – Europie , przybrał postać byka i uprowadził  Europę na Kretę.
Ze związku  Zeusa i Europy urodził się Minos , który został królem Krety. Żoną Minosa była Pazyfae. Urodziła mu dziecko – potwora  Minotaura – pół byka, pół człowieka. W obawie by potwór nie szkodził mieszkańcom Krety Minos kazał  wybudować pałac zwany labiryntem z którego Minotaur nie umiał się wydostać. Ateńczycy  musieli corocznie składać Minotaurowi ofiary  z 7 dziewcząt i 7 chłopców  na żer. Od tego strasznego obowiązku uwolnił ich  dopiero Tezeusz – syn króla Aten, który  zgłosił się dobrowolnie zostać jednym z 7 ofiarowanych Minotaurowi chłopców. Tezeuszowi pomogła córka Minosa – Ariadna /dała mu kłębek nici które umożliwiły mu  wyjście z labiryntu po zabiciu Minotaura.
Budowę labiryntu Minos zlecił Dedalowi. Dedal urodził się  w Atenach. Był  człowiekiem niezwykle mądrym, pierwszy zaczął rzeźbić  postacie w ruchu i z otwartymi oczami. Uważa się go za wynalazcę siekiery, piły, poziomicy. Gdy jego uczeń  Talos wynalazł koło garncarskie – Dedal z zazdrości  zabił go i dlatego musiał uciekać z Aten. Udał się na Kretę a mądry król Minos  udzielił mu schronienia  z myślą o wykorzystaniu jego umiejętności dla dobra mieszkańców Krety.
Minos zaprzyjażnił się z Dedalem  i Dedal poznał wiele tajemnic Minosa. Gdy labirynt był gotowy  Dedal chciał wrócić do Aten. Ale Minos nie miał zamiaru wypuścić tak doskonałego architekta i nie zgodził się na opuszczenie przez Dedala wyspy. Dedal –człowiek naprawdę mądry wynalazł sposób ucieczki. Chciał przede wszystkim uciec wraz ze swoim synem Ikarem.
Dedal  nazbierał ptasich piór, skleił je woskiem i zrobił wielkie skrzydła dla siebie i syna.. Zanim wyruszyli w drogę Dedal ostrzegł syna aby ten nie szybował zbyt wysoko bo promienie słoneczne roztopią wosk i skrzydła się rozlecą, ani też  nie zbliżał się za bardzo do ziemi bo pióra nasiąkną wilgocią i będą zbyt ciężkie by nimi poruszać. Ikar jednak nie posłuchał rad ojca  i zachwycony wspaniałą podróżą wzbijał się coraz wyżej i wyżej. No i stało się to co przewidział Dedal- skrzydła rozpadły się a Ikar spadł i się zabił. Dedal pochował syna a wyspę na którą spadł  Ikar nazwał Ikarią. Dedal udał się na wyspę Sycylię gdzie został nadwornym budowniczym. Królowi Sycylii wykopał wielkie  sztuczne jezioro i na stromych skałach zbudował warowny zamek w którym ukryto skarbiec króla. Po kilku latach Minos -–król Krety, zorganizował zbrojną wyprawę na Sycylię z zamiarem odebrania tamtejszemu królowi  Dedala. Ale w czasie bitwy Minos zginął a Dedal dożył późnej starości na Sycylii – tam też zmarł.

M I T     O    E D  Y P I E 

Edyp był synem Lajosa  -władcy Teb i jego żony Jokasty. Lajos został  kiedyś ostrzeżony przez wyrocznię że zginie z rąk własnego syna który następnie ożeni się z jego żoną a własną matką. Gdy więc urodził im  syn rodzice przekłuli mu pięty żelaznymi kolcami, związali i porzucili w górach. Dziecko zostało znalezione przez pasterzy i zaniesione do Koryntu. /jedno z największych miast greckich/. Tam oddano go na wychowanie królowej która nie miała własnych dzieci. Jak większość Greków Edyp chciał poznać swoją przyszłość więc udał się do wyroczni w Delfach / siedziba słynnej wyroczni Apollina- syna  Zeusa i Latony, uważanego za posiadającego władzę nad całym ludzkim życiem. Jako bóg  wróżb i wyroczni odbierał cześć w Dlfach a jego kapłani utrzymywali się z przekazywania ludziom  jego wyroczni/. W Delfach Edyp dowiedział się o istnieniu wyroczni mówiącej że zabije ojca i ożeni się z własną matką.  Ponieważ  króla  i królową  Koryntu Edyp uważał za swoich rodziców postanowił nie wracać do domu . Wybrał się więc w podróż  w celu znalezienia miejsca w którym mógłby założyć własny dom. W Beocji  na drodze którą wędrował spotkał  wóz otoczony przez dworzan. Na wozie siedział jakiś dostojnik. Dworzanie zażądali aby  Edyp usunął się z drogi i zrobił miejsce dla ich pana. Edyp nie chciał spełnić ich żądania i wywiązała się bójka – wszyscy dworzanie i ich pan zginęli z rąk Edypa. Edyp udał się w dalszą drogę nie wiedząc ż e  właśnie zabił własnego ojca.. Gdy przybył do Teb  królem był już brat Lajosa- Kreon.  Mieszkańcy Teb byli w tym czasie prześladowani przez potwora zwanego Sfinksem  / Sfinks –potwór w postaci uskrzydlonego lwa o piersiach kobiety/. Tebańczycy  ogłosili, ż ten kto zabije Sfinksa otrzyma rękę owdowiałej Jokasty. Ale Sfinksa mógł zgładzić tylko ten kto odgadłby zadaną przez niego zagadkę. Edyp zagadkę odgadł i uwolnił Teby od potwora  a  w nagrodę pozwolono mu  ożenić się z Jokastą  czyli jego własną matką. Miał z nią  4 dzieci: Etoeklesa,  Polinejkesa, Antygonę i Ismenę. Ale bogowie postanowili zemścić się na Tebańczykach za ten kazirodczy związek i zesłali na Teby zarazę. Edyp szukając przyczyny tej zarazy poznał straszliwą prawdę. Jokasta popełniła samobójstwo a Edyp się oślepił  i udał na wędrówkę prowadzony przez córkę Antygonę. Zmarł w gaju poświęconym Eumenidom w gminie Kolonos pod Atenami. 

 W O J N A      T R O J A Ń S K A 

Przyczyna wybuchu wojny:

Ostatni król Troi – Priam  miał ok. 50  synów i kilkanaście córek. Najbardziej znani to: Hektor, Parys, Poliksena i Kassandra.  Gdy miał się urodzić Parys – jego matka Hekaba miała sen, że urodziła płonącą pochodnię która swymi płomieniami objęła całą Troję. Ponieważ tłumaczono, że sen ten oznacza iż nowonarodzony syn sprowadzi na Troję  nieszczęście  oddano Parysa  pasterzowi który miał porzucić go w górach. Pasterz jednak wychował Parysa razem ze swoimi dziećmi  a gdy ten dorósł Priam i Hekaba przyjęli go do domu i ożenili.

Gdy trzy boginie: Hera, Atena i Afrodyta  kłóciły się o to której z nich  - jako najpiękniejszej – należy się jabłko rzucone przez boginię Eris / grecką boginię niezgody/  Zeus  kazał im udać się do Parysa aby ten rozstrzygnął spór. Parys przyznał jabłko Afrodycie a ta w dowód wdzięczności  obiecała mu  najpiękniejszą kobietę i pomogła  mu w uprowadzeniu Heleny – żony  króla Sparty. Uprowadzenie Heleny stało się powodem wybuchu wojny trojańskiej która zakończyła się zburzeniem Troi. / koń trojański/

  O D Y S E U S Z 

Był królem  Itaki – państw należącego do związku państw  greckich  czyli  do Związku Peleponoskiego na czele którego stała Spart.. Po uprowadzeniu żony króla Sparty – Heleny wybuchła wojna trojańska w której  udział wzięły państwa należące do Związku Peloponozkiego a więc i Itaka.  Wyruszając na wojnę Odyseusz pozostawił na wyspie /Itaka była wyspą/ żonę  Penelopę  i dopiero co narodzonego syna  Telemacha. Odyseusz wyróżn iał się mądrością, odwagą, walecznością- to on był autorem pomysłu zbudowania drewnianego konia w którym ukryli się żołnierze i podstępem dostali się do Troi.  Nic więc dziwnego, że po śmierci Achilesa- /zginął ugodzony strzałą Parysa w piętę – jedyne miejsce na ciele Achilesa które nie było odporne na ciosy./ to Odyseuszowi przyznano  zbroję bohatera.
Gdy skończyła się wojna Odyseusz chciał  jak  najprędzej wrócić do domu, do Itaki. Ale gdy był na morzu rozszalała się burza. Huragan połamał  maszty, poszarpał żagle .Gdy po naprawie statki ponownie wypłynęły na morze, znów zerwał się gwałtowny wiatr i zaniósł statki do kraju Lotofagów / lud mieszkający u wybrzeży Libii, słynący z gościnności/. Na ziemiach tego ludu rosły  czarodziejskie lotosy – kto je zjadł zapominał  o powrocie do swego domu. Kilku towarzyszy Odyseusza trzeba było siłą  sprowadzić na statek. Następnie statek Odyseusza dotarł do ziemi znajdującej się we władaniu cyklopów – olbrzymów o jednym oku pośrodku czoła. Najpotężniejszym z nich był Polifem, syn  Posejdona / brat Zeusa, władca mórz/. Odyseusz wraz z 12 towarzyszami dostał się do jego niewoli. Polifem zjadł 4 towarzyszy  a Odyseuszowi powiedział że jego zje na końcu. Odyseusz użył podstępu- udał że cieszy go to wyróżnienie i poczęstował Polifema  winem. Tak długo go częstował aż go upił a następnie wybił mu jedyne oko.  Odyseusz nie  zdradził wcześniej swojego imienia tylko przedstawił się jako Nikt. Gdy pytano rozwścieczonego kto wybił mu oko – ten odpowiadał że Nikt. Odyseuszowi udało się uciec a  Polifema uznano za oszalałego. Jednak dumny Odyseusz chciał aby wszyscy cuklopi dowiedzieli się prawdy i gdy był już na statku zawołał do Polifema, że jeśli jeszcze raz będą go pytać kto mu wybił oko to ma odpowiedzieć, że ten kto zburzył Troję. Wtedy Polifen zwrócił się do swego ojca Posejdona o pomoc w ukaraniu Odyseusza.
Odyseusz dotarł jednak do wyspy  Eolia –wyspy będącej we władaniu władcy wiatrów Eola / syna Posejdona/.
Eol  polubił Odyseusza i chciał mu pomóc w powrocie do domu. Zamknął  w worku wszystkie nieprzyjazne Odyseuszowi wiatry aby nie przeszkadzały jego statkowi w dotarciu do Itaki a worek dał Odyseuszowi aby ten po przybyciu do domu te wiatry wypuścił. Gdy Odyseusz spał ciekawi towarzysze otworzyli worek . Wypuszczone wiatry wywołały straszliwą burzę i  zapędziły statek z powrotem na wyspę Eola –rozgniewany król odmówił ponownego udzielenia pomocy. Nękany wiatrami statek dotarł do wyspy zamieszkanej przez  ludożerców. Po straszliwej walce Odyseuszowi udało się uciec  i dotarł do wyspy  Ajaja  na której mieszkała słynna czarodziejka Kirke. Zamieniła ona wszystkich towarzyszy w świnie a gdy Odyseusz zagroził jej mieczem przywróciła  im ludzką postać i gościnnie podejmowała ich przez cały rok. Kirke zdradziła Odyseuszowi, ż jeśli chce wrócić do domu musi udać się do najsłynniejszego wieszcza Tejrezjasza bo tylko on może wskazać mu drogę do Itaki.  Po wielu trudach Odyseusz dotarł do wróżbity  a po rozmowie z nim wrócił  jeszcze do Kirke, wieni która znów mu pomogła ostrzegając przed niebezpieczeństwem jakie mu grozi gdy będzie przepływał obok wyspy Syren. Syreny czarującym śpiewem zwabiały przepływających obok żeglarzy  i naprowadzały na muliste wybrzeże o które rozbijały się okręty. Według przepowiedni Syreny miały żyć tak długo aż minie je człowiek który nie ulegnie czarowi ich głosu. Odyseusz przepływając obok wyspy Syren kazał swym towarzyszom pozaklejać uszy woskiem a siebie zaś kazał przywiązać do masztu. Nimfy którym po raz pierwszy nie udało się zwyciężyć ludzi rzuciły się do morza a bogowie zamienili je w skały
W drodze do Itaki Odyseusz musiał jeszcze przepłynąć przez wody  w których mieszkały dwa straszne potwory: Charybda i Scylla. Charybda – córka Posejdona za swą drapieżność i żarłoczność została zamieniona przez Zeusa w  potwora i wtrącona do morza. Wciągała w wiry przepływające statki  a że znajdowała się blisko Scylli – potwora morskiego  o 12 nogach i 6 głowach  mieszkającego w morskiej grocie – statkom groziło niebezpieczeństwo za strony obydwu potworów. Charybda i Scylla miały swe siedziby w takiej od siebie odległości że statki chcąc uniknąć spotkania z jedną musiały przepływać obok drugiej.
Odyseuszowi udało się przepłynąć to niebezpieczne miejsce ale stracił kilku towarzyszy. Z resztą  załogi dotarł do wyspy boga Słońca – Heliosa. Tam zmęczeni i wygłodniali zabili kilka wołów, odpoczęli i ruszyli w drogę. Ale bóg Helios za karę że odważyli się zabić woły z jego stada wywołał burzę w której zginęła cała załoga. Ocalał tylko Odyseusz. Fale wyrzuciły go na wyspę  Ogigia. Była to wyspa bogini Kalypso która  przyjęła go bardzo gościnnie i przez  starała się zatrzymać Odyseusza na zawsze obiecując mu nieśmiertelność. Kalypso trzymała  Odyseusza 8 lat  ale na rozkaz Zeusa musiała go uwolnić. Rozkaz Zeusa przywiózł  Hermes- posłaniec bogów który nie tylko  oznajmiał ich rozkazy ale i  wypełniał  wszelkie polecenia / odprowadzał dusze zmarłych do Hadesu, zsyłał ludziom marzenia senne, godził skłóconych, opiekował się kupcami a nawet złodziejami-oznaką jego władzy był kaduceusz-laska  opleciona dwoma wężami
Odyseusz przy pomocy Kalypso zbudował statek i wyruszył w drogę do domu.. Teraz jednak dosięgła go zemsta cyklopa. Za  sprawą Posejdona  jego statek rozbił się o skały. Morze wyrzuciło go na wyspę zamieszkaną przez dobrych i gościnnych ludzi zajmujących się handlem i żeglugą. Królem Feaków był wnuk Posejdona ale mimo tego przyjął Odyseusza na swój dwór .Gdy Odyseusz opowiedział królowi o wszystkim co go spotkało ten obdarował  go podarkami i rozkazał swoim ludziom zawieźć go do Itaki. I tak się stało.
Gdy Odyseusz  znalazł się  na wyspie – nie poznał swojej ziemi.. Dopiero bogini Atena przywróciła mu pamięć i powiedziała co  podczas jego nieobecności działo się na wyspie. Powiedziała mu że jego żonę Penelopę zmuszano do tego aby wyszła za mąż ale ona przez 20 lat odrzucała wszystkich starających się o jej rękę. Gdy już nie mogła dać sobie rady stwierdziła, że nie wyjdzie za mąż aż nie uplecie całunu dla swego teścia /ojca Odyseusza./ Przez 4 lata wszystko co uplotła w ciągu dnia – pruła w nocy. Zdradziła ją służąca a wtedy Penelopa powiedziała. Że wyjdzie za  mąż tylko za tego  komu uda się wypuścić strzałę z łuku Odyseusza tak, by przeszła ona między  odpowiednio ustawionymi, wbitymi w ziemię toporami.  Dzień przed ustaloną datą próby do zamku przybył – za radą Ateny – przebrany za żebraka Odyseusz. Gdyby przybył jako jeszcze jeden kandydat do ręki Penelopy zebrani zalotnicy mogliby nabrać podejrzeń i zabić go. Odyseusz usiadł w kącie i przysłuchiwał się rozmowom zebranych. Poprosił aby i jemu pozwolono  wziąć udział w próbie. Zebrani ze śmiechem  zgodzili się –żebrak starający się o rękę królowej. Gdy Odyseusz naciągnął łuk- odzyskał swoją prawdziwą postać i przy pomocy syna i dwóch pasterzy wymordował zalotników. Po bitwie dał się poznać Penelopie. Odtąd rządził szczęśliwie Itaką. Ale  Odyseusz nie wiedział, że bogini Kirke urodziła mu syna  Telegonosa. Gdy ten dorósł, Kirke wysłała go aby odnalazł ojca. Burza przypędziła go do Itaki gdzie głodny pragnąc zdobyć  pożywienie napadł na wieśniaków. Schwytany przez Odyseusza i Telemacha  zabił swego nierozpoznanego ojca. 

 O R F E U S Z 

Uważany przez Greków za najsłynniejszego z poetów żyjących przed  Homerem.
Był synem króla Tracji Ojagrosa i muzy Kalioppe. Śpiewał i grał na lutni tak pięknie, że wszystko co żyło przystawało aby go wysłuchać. Jego śpiew miał czarodziejską moc – poruszał drzewa, poskramiał dzikie zwierzęta. Jego żoną była  Eurydyka. Była tak piękna, że każdy kto ją zobaczył musiał ją pokochać. I stało się, że zobaczył ją  Aristajos – lekarz i bartnik, syn Apollina  i  Kyrene, czczony jako bóg urodzajów, łowów, opiekun stad i pasiek, uprawy oliwek. Nie wiedząc, że Eurydyka jest żoną  Orfeusza zaczął ją gonić. Uciekającą Eurydykę  ukąsiła  jadowita żmija i Eurydyka zmarła. Zrozpaczony  Orfeusz  poszedł po nią do Hadesu  / państwa umarłych / . Swoim śpiewem tak wzruszył bogów podziemia, że zgodzili się oddać mu Eurydykę  pod warunkiem ,że dopóki nie wyjdą na ziemię  on ani razu nie obejrzy się za siebie.. Ale Orfeusz chciał się upewnić, że Eurydyka faktycznie idzie za nim-obejrzał się. Ponieważ nie dotrzymał przyrzeczenia – Eurydyka  musiała pozostać w Hadesie. Po powrocie na ziemię unikał kobiet, nie chciał się z żadną ożenić i zginął z rąk  menad – kobiet trackich oddających hołd Dionizosowi / bóg  wina i odradzającej się natury/.
Głowa Orfeusza wpadła do rzeki a martwe usta stale powtarzały imię Eurydyki. Głowa  dopłynęła  do morza i zatrzymała się na wyspie Lesbos – tam została pochowana.